سنبل گیاهی است به رنگ­های متنوع و گل های نسبتاً فراوان كه همزمان با شروع فصل بهار دیده

 می‌شود..

سنبل گیاهی پیازی و پات پلنت Pot plant است و كمتر از آن به عنوان گل شاخه بریده استفاده

 

 

می­شود، بلكه بیشتر مصرف آن بصورت گیاه گلدانی است.

 

معمولاً پیازهای نیمه مقاوم به سرمای این گیاه را پیش رس می­كنند تا در عید نوروز از گل آن‌ها

 استفاده كنند.پیازهای سنبل را در محیطی با خاك سبك و غنی از مواد غذایی كشت می­كنند. اما

 برای كاشت این پیازها باید دو نكته را مورد توجه قرار داد :

 

1)3 تا 4 سانتی‌متر از انتهای پیازها خارج از خاك قرار گیرد. همه طول پیاز را در داخل خاك قرار

ندهید؛

 

2)     بعد از كاشت پیازابتدا مدتی در حرارت پایین باشد، تا حجم مناسب و لازم ریشه در روی پیاز‌ها

تشكیل شود.سپس این پیازها را به مكان

گرم با درجه حرارت حدود 15 درجه انتقال ­دهید تا رشد اندام‌های هوایی آغاز شود. چنانچه نحوه تشكیل ریشه بخوبی انجام نگیرد استقرار گیاه در

 خاك و رشد و نمو بعدی گیاه با موفقیت همراه نخواهد بود.

 

برای به گل رفتن و دوام گل‌های سنبل، قبل از كاشت باید پیازها تیمار حرارتی شوند.

تكثیر سنبل بوسیله پیازچه­های محدود و كم آن صورت می­گیرد. معمولاً برای افزایش تعداد پیازچه­ها در سطح قاعده پیاز خراش­های مثلثی شكل و   

یا خراشهایی بصورت صلیب ایجاد ­كنید. بدین سان محلهای خراش داده شده باعث تحریك به پیازشدگی پیاز می­شوند. اما بطور معمول تعداد

 پیازچه­های بدست آمده از پیازهای متوسط و معمولی سنبل فقط بین 3 تا 5 پیازچه است، به همین دلیل تكثیر سنبل با محدودیت همراه است.

روش دیگر تكثیر سنبل استفاده از بذركاری است. برای به گل رفتن بذر پیازهای سنبل زمان طولانی لازم است.