نام گیاه:گل همیشه بهار

نام علمی:calendula officinalis L

از خانواده:مرکبان  (کاسنی)

 ویژگی های گیاهشناسی

 گل همیشه بهار زیبا، علفی، یکساله و سریع الرشد است. ساقه هوایی افراشته و منشعب به طول (20 - 50) سانتیمتر دارد. ریشه آن مخروطی، که به طور مستقیم در عمق خاک فرو میرود. برگهای آن آروماتیک و سر نیزه ای و کم و بیش کرک دار است که به صورت متناوب روی شاخه قرار می گیرد. گل های آن مینایی شکل، پر گلبرگ و درشت که قطر آن بین (4 - 7) سانتیمتر است. رنگ گل ها زرد یا نارنجی است. میوه ها فندوقه و به رنگ قهوه ای است که سطح آن ناصاف است. وزن هزار دانه آن (12- 8) گرم می باشد ......

دامنه انتشار

به حالت وحشی در نواحی مختلف کشور و در بلندی های 2500 متر از جمله در استان کهکیلویه و بویر احمد می روید.

 

نیازهای اکولوژیکی

منشا این گیاه نواحی گرم مدیترانه است و در طول دوره رویش به گرما و نور نیاز دارد. به خوبی خشکی را تحمل میکند. بذرها در دمای (8 - 10) درجه سانتیگراد و پس از (5- 4) روز جوانه می زنند. قوه نامیه بذر این گیاه 95 درصد میباشد. همیشه بهار درجه حرارت های پایین را نیز به خوبی تحمل می کند. بافت خاک هایی که این گیاه در آن به خوبی رشد می کند، باید طوری باشد که عمل تهویه به سهولت انجام گیرد؛ زیرا رطوبت زیاد برای آن مضر است و خطر گسترش بیماریهای قارچی را افزایش می دهد. پس به خاکهای سبک مانند خاک لوم - سیلتی نیاز دارد. این گیاه باید در خاک هایی با PH بین (8 - 6) و در خاک های اسیدی تا خنثی کشت شود.

 

مواد و عناصر مورد نیاز گیاه

ازت زیاد برای همیشه بهار مناسب نیست؛ زیرا سبب تحریک رشد رویشی و کاهش رشد زایشی و در نتیجه کاهش تعداد گل ها می شود. پس فقط (40 - 50) کیلوگرم درهکتار ازت آن هم هنگام رویش گیاه در فصل بهار به خاک اضافه می کنیم. افزودن (250 - 333) کیلوگرم در هکتار منو آمونیوم فسفات 24 درصد و (190-238) کیلوگرم در هکتار سولفات پتاسیم 42 درصد در فصل پاییز به هنگام آماده کردن زمین برای گیاه لازم است. زمین هایی که همیشه بهار در آن کشت می شود، نباید مواد آلی فراوان داشته باشد؛ زیرا قدرت نگه داری آب را در خاک افزایش می دهد که برای گیاه مضر است.

 کاشت

همیشه بهارنباید با فاصله زمانی کمتر از دو سال در همان زمین کشت شود. بهتر است در زمین هایی که  قبلا در آن بقولات کشت شده استفاده شود. زیرا باعث تثبیت ازت می شوند. اواخر زمستان زمان مناسبی برای کشت آن است. بذرها در ردیف هایی به فاصله (30 - 40) سانتیمتری و به عمق (2 - 3) سانتیمتری کشت می شود. کاشت این گیاه به وسیله بذر است که برای هر هکتار زمین (8 -6 ) کیلوگرم بذربا کیفیت مناسب نیاز است. اگر کشت به صورت کوپه ای باشد این مقدار سه برابر می شود.

 داشت

پس از رویش زمانی که گیاه (3 - 5) برگی شد، چنانچه در طول ردیف ها تراکم زیاد باشد باید آنها را طوری تنک کرد که فاصله دو بوته از هم (15 - 20) سانتیمتر باشد . برای مبارزه با علف های هرز قبل از کاشت بذر می توان ازعلف کش ها ی مناسب استفاده کرد. چنان چه برگ های قسمت های پایین زرد و گلها کوچک شدند، گیاه را باید از فاصله 15 سانتیمتری برید و سپس هم زمان با آبیاری (30 - 40) کیلو گرم در هکتار ازت به خاک اضافه کرد. ممکن است گیاه از اوایل تابستان به وسیله برخی عوامل بیماریزای قارچی مانند سفیدک آلوده شوند. برای مبارزه می توان از قارچ کش های سولفوره استفاده کرد. از آفات مهم این گیاه می توان از شب پره برگ خوار، جالیز و صیفی نام برد . رعایت فاصله کاشت، وجین علف های هرز، مباره شیمیایی با لاروهای سن نقش عمده ای در سلامت گیاه دارد.

 

برداشت

همیشه بهار به سرعت رشد می کند و گل ها بیشتر از اواخر بهار باز شده و قابل برداشت است. برای اینکه گلبرگ ها رنگ خود را از دست ندهند و کیفیت مطلوبی داشته باشند، گل ها را باید به سرعت خشک کرد. گل ها اگر کم باشند، آنها را در سایه و در سطح زمین به ضخامت کم پخش می کنیم و اگر مقدار گل ها زیاد باشند، آن ها را در خشک کن های الکتریکی و با دمای (30 - 40) درجه سانتیگراد خشک می کنیم.

 

مقدار عملکرد گیاه

مقدار محصول خشک شده به همراه کاسبرگ، یک تا دو تن در هکتار و بدون کاسبرگ (350 - 400) کیلوگرم در هکتار خواهد بود. نسبت گل تازه به همراه کاسبرگ به گل خشک 5 به 1 و نسبت گل تازه بدون کاسبرگ به گل خشک 6 به 1 می باشد.

 

ترکیبات شیمیایی موجود در گیاه

مواد موثره این گیاه در گل ها ساخته می شود که از مهم ترین آن می توان فلانوییدهای محلول در آب، کارتونوییدها، اسانس، مواد موسیلاژی، ویتامین E  و ماده ای به نام کالاندولین را نام برد.

 

 خواص دارویی

نوع پرتقالی رنگ آن از نظر دارویی برتری دارد. گل همیشه بهار دارای خاصیت معرق، تصفیه کننده خون، پایین آورنده کلسترول خون، رفع جوش های صورت، کورک و پینه است. همچنین در صنعت برای تولید لوازم آرایشی از جمله کرم ها و نرم کننده های پوست استفاده می شود. از بوی تند این گیاه به عنوان یک آفت کش استفاده میشود. هم چنین کاشت این گیاه در میان گیاهان دیگر برای دفع حشرات بکار برده می شود.

منبع:http://iranshahijavad.persianblog.ir/post/13